Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου 2012

Η ανατροφή των παιδιών της Νέας Εποχής!



http://www.astrology.gr/media/k2/items/cache/123f08a82fb9c5f852f1ed8edd055f5d_L.jpgΠόσο καθορίζεται η εξέλιξη των παιδιών μας από την δική μας στάση ζωής...
Οι σύγχρονες κοινωνίες μας έχουν δομηθεί πάνω στις βασικές αρχές και αξίες του Ανθρωπισμού: Ισότητα, Αλληλοσεβασμό, Ελευθερία Έκφρασης, Αυτοδιάθεση, Αλληλεγγύη....


Όμως, συχνά βλέπουμε με απογοήτευση, αυτές τις αξίες να μένουν στη θεωρία. Ο καλύτερος τρόπος για να τις δούμε να πραγματώνονται, είναι να τις εμφυσήσουμε στα παιδιά μας.

Τα παιδιά όμως, ακούν αυτά που τους λέμε, αλλά κάνουν αυτά που βλέπουν.
Επομένως, πρωτεύον μέλημά μας, είναι η συνέπεια λόγων και πράξεων.
Αν υπάρχει διάσταση ανάμεσα στις συμβουλές μας και στην εφαρμογή τους στη ζωή μας, τα παιδιά δέχονται αλληλοσυγκρουόμενα μηνύματα και παθαίνουν σύγχυση.
Οι γονείς κυρίως, αλλά και όλοι οι ενήλικες που περιβάλλουν τα παιδιά, δίνουν τα πρότυπα συμπεριφορών, αντιλήψεων και πεποιθήσεων που θα διαμορφώσουν το πλάνο ζωής τους.

Υπάρχουν τέσσερις παράγοντες που αφορούν τις σχέσεις μέσα στην οικογένεια και είναι ιδιαίτερα καθοριστικοί για τη διαμόρφωση των παιδιών [Δρ. Ντινκμέγιερ & Δρ. Μακ-Κέι].


1. Οι αξίες που διέπουν την οικογένεια

Τα πρότυπα των σχέσεων που εφαρμόζουν οι γονείς, διαμορφώνουν το κλίμα που επικρατεί στην οικογένεια, την οικογενειακή ατμόσφαιρα. Αυτή η οικογενειακή ατμόσφαιρα μπορεί να είναι ήρεμη ή έντονη, φιλική ή εχθρική, φιλελεύθερη ή αυταρχική, συγκλίνουσα ή ανταγωνιστική, εκφραστική ή απόμακρη, τρυφερή ή ψυχρή.
Επίσης τα ενδιαφέροντα των γονιών αντανακλούν στις συνήθειες των παιδιών, όπως μουσική, σπορ, διάβασμα ή καλλιτεχνικές δραστηριότητες.
Η σχέση των γονιών με το χρήμα, την εργασία, τη θρησκεία, με τη δύναμη, τον έλεγχο, την ενοχή, δίνουν το έναυσμα στα παιδιά να επιλέξουν στάση ζωής, είτε ακολουθώντας, είτε απορρίπτοντας τις αντιλήψεις των γονιών τους.


2. Οι ρόλοι των δύο φύλων

Το πώς θα οριστούν οι διαφορετικοί ρόλοι των δύο φύλων ανάμεσα στους γονείς, θα καθορίσει τη συμπεριφορά του παιδιού σε σχέση με τον εαυτό του (με το δικό του φύλο), καθώς και τη σχέση του με το αντίθετο φύλο.

3. Η θέση του παιδιού σε σχέση με τα αδέρφια του

Το αν το παιδί είναι το πρώτο ή το δεύτερο, τρίτο, ή το στερνοπαίδι, ή αν είναι το μόνο παιδί στην οικογένεια, δεν καθορίζει, αλλά επηρεάζει την προσωπικότητά του. Οι δυναμικές που διαμορφώνονται στην εκάστοτε οικογένεια, οδηγούν τα παιδιά να υιοθετούν συγκεκριμένες συμπεριφορές, ώστε να ¨επιβιώνουν ¨ μέσα στο οικογενειακό σύστημα.


4. Μέθοδοι ανατροφής


penguinsΟι συμπεριφορές των γονιών προς τα παιδιά τους αλλά και μεταξύ τους, είναι πολύ σημαντικός παράγοντας διαμόρφωσης του σχεδίου ζωής των παιδιών.

Οι τρόποι με τους οποίους απευθυνόμαστε, θέτουμε όρια, καθοδηγούμε και αντιδρούμε απέναντι στα παιδιά, θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό τη στάση και την συμπεριφορά των παιδιών μας, και μάλιστα με τρόπο που δεν μπορούμε να προκαθορίσουμε, γιατί την αντίδραση στη συμπεριφορά μας, την καθορίζει το κάθε παιδί διαφορετικά και όχι ο γονιός.

Ένα θεμελιώδες θέμα στην ανατροφή των παιδιών είναι, η σχέση μεταξύ των γονιών και με τα ίδια τα παιδιά, να βασίζεται στην ειλικρίνεια. Δεν χρειάζεται να τα επιφορτίζουμε με τα πάντα, γιατί δεν τους αφορούν όλα, ούτε είναι σε θέση να διαχειριστούν όλα τα θέματα των ενηλίκων. Σ’ αυτά όμως που τους αφορούν και τους επηρεάζουν, πρέπει να είμαστε ειλικρινείς απέναντί τους.
Τα παιδιά έχουν έντονη διαίσθηση και αντιλαμβάνονται περισσότερα από όσα νομίζουμε. Αν τους αρνούμαστε την αλήθεια, τη στιγμή που μας τη ζητούν, μπορεί να τα οδηγήσουμε σε σύγχυση, ή και σε απόγνωση. Αν η αλήθεια μας φέρνει εμάς σε αμηχανία, είναι καλύτερα να μοιραστούμε μαζί τους την αμηχανία μας, παρά να εφευρίσκουμε μυθοπλασίες.
Έτσι τα μαθαίνουμε με το παράδειγμά μας, να αναγνωρίζουν και να τιμούν τα συναισθήματά τους.

Συνειδητοποιώντας τη μεγάλη βαρύτητα της δικής μας στάσης στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών μας, για να επανδρώσουμε την κοινωνία μας με άξιους, ολοκληρωμένους και ελεύθερους ανθρώπους, πρέπει με το παράδειγμά μας να τα καθοδηγήσουμε, ώστε να αναπτύξουν αυτοπεποίθηση, αυτοεκτίμηση, συνεργασιμότητα, συμπόνια, σεβασμό, αυτάρκεια, δημιουργικότητα, θάρρος, αισιοδοξία.

Τα παιδιά γεννιούνται με όλα τους τα στοιχεία εγγεγραμμένα στο κύτταρό τους, χαρίσματα και δοκιμασίες. Αυτό το ορίζει η Φύση. Δική μας δουλειά δεν είναι να τα αλλάξουμε, γιατί τότε παρεμβαίνουμε στην ίδια τους την οντότητα.
Ο ρόλος μας είναι, με στοργή και σεβασμό στην ύπαρξή τους, να τα διευκολύνουμε να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις τους, εκμεταλλευόμενα τα χαρίσματά τους, κι έτσι να εκπληρώσουν τον προορισμό τους, το δικό τους πλάνο ζωής. Αυτό βέβαια προϋποθέτει εμπιστοσύνη από τη μεριά του γονιού στη Σοφία της Δημιουργίας.

astrology.gr

Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου 2012

Στη μοίρα τους αφέθηκαν οι περιοχές Natura στην Ήπειρο!

Η Ε.Ε. απειλεί να σύρει στα δικαστήρια την Ελλάδα
 
Η κρίση δεν επηρεάζει μόνο την οικονομία, αλλά και το ευαίσθητο στην περιοχή μας περιβάλλον, όπως αποδεικνύει το γεγονός, ότι τόσο οι περιοχές Natura, όσο και οι Φορείς Διαχείρισης και στην Ήπειρο έχουν εγκαταλειφθεί στην τύχη τους. Και στις τέσσερις Περιφερειακές Ενότητες, οι περιοχές Natura καταλαμβάνουν 300.000 εκτάρια, περίπου δηλαδή 3 εκατομμύρια στρέμματα, ενώ σχεδόν το 70% του Λεκανοπεδίου Ιωαννίνων είναι ενταγμένο στη συγκεκριμένη ζώνη!

Όμως, παρά τις προσπάθειες των τοπικών φορέων και βέβαια των διοικήσεων στους φορείς Διαχείρισης Προστατευόμενων περιοχών στην Ήπειρο, η αδιαφορία της Πολιτείας είναι παροιμιώδης! Αυτή την αδιαφορία στηλιτεύει και η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία απειλεί να σύρει την χώρα μας στα δικαστήρια, αν δεν αλλάξει η εικόνα των περιοχών Natura και των προστατευόμενων περιοχών.

Αχρηστα τα αντιβιοτικά ενάντια στην ιγμορίτιδα


Αχρηστα τα αντιβιοτικά ενάντια στην ιγμορίτιδα

Στις περισσότερες περιπτώσεις η δράση τους είναι αντίστοιχη με αυτή εικονικού φαρμάκου
 
 
Μόνο το 2% των περιπτώσεων ιγμορίτιδας οφείλεται σε βακτήρια και απαιτεί χορήγηση αντιβιοτικών φαρμάκων, σύμφωνα με τους ειδικούς
 
 
Ουάσινγκτον 

Τα αντιβιοτικά είναι άχρηστα στις περισσότερες περιπτώσεις ιγμορίτιδας, ωστόσο πολλοί γιατροί τα συνταγογραφούν για την αντιμετώπισή τους. Ερευνητές από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Ουάσινγκτον στο Σεντ Λούις αναφέρουν με δημοσίευσή τους στο επιστημονικό περιοδικό της Αμερικανικής Ιατρικής Εταιρείας (JAMA) ότι ανακάλυψαν πως τα αντιβιοτικά δεν ανακουφίζουν από τα συμπτώματα της ιγμορίτιδας, ούτε μειώνουν τη διάρκεια της φλεγμονής σε σύγκριση με ένα εικονικό φάρμακο.

Η κατάχρηση αντιβιοτικών «γεννά» υπερβακτήρια
Είναι γνωστό ότι η κατάχρηση αντιβιοτικών οδηγεί σε εμφάνιση υπερ-ανθεκτικών βακτηρίων και για τον λόγο αυτό πολλοί ειδικοί συνιστούν στον πληθυσμό τη συνετή λήψη τους. Η ανησυχία είναι μεγάλη σε ό,τι αφορά ιδιαιτέρως τις ιγμορίτιδες, και αυτό διότι οι γιατροί δεν γνωρίζουν στην πλειονότητα των περιπτώσεων εάν η φλεγμονή των ιγμορείων οφείλεται σε βακτήρια ή σε ιούς – τα αντιβιοτικά είναι άχρηστα ενάντια στους ιούς.

«Δεν υπάρχει ιδιαίτερο όφελος από τη λήψη αντιβιοτικών στις περιπτώσεις ιγμορίτιδας» ανέφερε η επικεφαλής της μελέτης δρ Τζέιν Γκάρμπατ και προσέθεσε:
«Αντί να χορηγούμε σε όλους τους ασθενείς με ιγμορίτιδα αντιβιοτικά ελπίζοντας με αυτόν τον τρόπο να αντιμετωπίσουμε τη βακτηριακή λοίμωξη που έχει ‘πλήξει’ κάποιους από αυτούς, τα ευρήματά μας μαρτυρούν ότι θα ήταν καλύτερα να αποφύγουμε τη χορήγηση αντιβίωσης και να παρακολουθούμε στενά τον κάθε ασθενή».
Η στενή αυτή παρακολούθηση περιλαμβάνει αναμονή και παρατήρηση της κλινικής εικόνας του ασθενούς και χρήση μόνο παυσίπονων φαρμάκων και όχι αντιβιοτικών.


5η κυριότερη αιτία συνταγογράφησης αντιβίωσης


Τα άτομα με οξεία ιγμορίτιδα εμφανίζουν συμπτώματα παρόμοια με αυτά του κρυολογήματος – όπως καταρροή και πόνο γύρω από τα μάτια, τη μύτη και το μέτωπο - τα οποία όμως διαρκούν πολύ και κάποιες φορές είναι σοβαρά. «Η ιγμορίτιδα είναι η πέμπτη κυριότερη αιτία για την οποία συνταγογραφούνται αντιβιοτικά στους ενηλίκους. Είναι δύσκολο για τους γιατρούς να μην συνταγογραφήσουν κάποιο αντιβιοτικό επειδή οι ασθενείς πραγματικά υποφέρουν και δεν υπάρχει κάποιο άλλο φάρμακο για να τους χορηγήσουν» εξήγησε η δρ Γκάρμπατ.

Προκειμένου να καταλήξουν στα συμπεράσματά τους η δρ Γκάρμπατ και οι συνεργάτες της χρησιμοποίησαν τις επίσημες αμερικανικές οδηγίες προκειμένου να εντοπίσουν ασθενείς με ιγμορίτιδα. Συνέλεξαν συνολικά 166 ενηλίκους εκ των οποίων οι μισοί έλαβαν εικονικό φάρμακο ενώ στους υπόλοιπους χορηγήθηκε 10ημερη θεραπεία με το αντιβιοτικό αμοξυκιλλίνη.


Μικρές διαφορές στις δύο ομάδες


Όπως φάνηκε, μικρές ήταν οι διαφορές στην εξέλιξη της νόσου στις δύο ομάδες ασθενών. Συγκεκριμένα με χρήση ειδικής κλίμακας στην οποία το 0 αντιστοιχούσε στο «δεν έχω κανένα πρόβλημα» και το 3 στο «έχω σοβαρό πρόβλημα» η ομάδα της αντιβίωσης είχε μέσο σκορ 1,12 μετά από τρεις ημέρες λήψης ενώ η ομάδα του εικονικού φαρμάκου είχε μέσο σκορ 1,14 στο αντίστοιχο διάστημα.

Στο τέλος της θεραπείας – δέκα ημέρες μετά την αρχή της λήψης δηλαδή – το 78% των ατόμων που ήταν στην ομάδα του αντιβιοτικού καθώς και το 80% των ατόμων της ομάδας του εικονικού φαρμάκου ανέφεραν ότι αισθάνονταν πολύ καλύτερα και δεν εμφάνιζαν πλέον συμπτώματα.


Μόνο το 2% είναι βακτηριακής προέλευσης


Σχολιάζοντας τα νέα ευρήματα, ο Αντονι Τσόου, ειδικός στις μεταδοτικές νόσους στο Πανεπιστήμιο British Columbia στο Βανκούβερ του Καναδά ανέφερε ότι ποσοστό μικρότερο του 2% των περιπτώσεων ιγμορίτιδας είναι βακτηριακές. «Οι περισσότερες περιπτώσεις ιγμορίτιδας οφείλονται σε ιούς και δεν χρειάζεται η λήψη αντιβιοτικών» σημείωσε ο δρ Τσόου και προσέθεσε ότι σε παγκόσμιο επίπεδο γίνεται ανούσια κατάχρηση αντιβιοτικών.
Ωστόσο ο ειδικός τόνισε ότι τα αντιβιοτικά μπορούν να φανούν χρήσιμα σε κάποιες περιπτώσεις. Όπως είπε μάλιστα, ειδική επιτροπή της Εταιρείας για τις Μολυσματικές Νόσους της οποίας είναι επικεφαλής, βρίσκεται σε διαδικασία έκδοσης οδηγιών προκειμένου να εντοπίζονται ευκολότερα οι λοιμώξεις που οφείλονται σε βακτήρια και απαιτούν τη λήψη αντιβίωσης. Σύμφωνα με αυτές τις οδηγίες αντιβιοτικά θα πρέπει να λαμβάνουν μόνο οι ασθενείς των οποίων τα συμπτώματα διαρκούν για τουλάχιστον 10 ημέρες και συνεχίζουν να επιδεινώνονται, εκείνοι που έχουν πολύ υψηλό πυρετό ο οποίος δεν πέφτει ή άλλου είδους βαριά συμπτώματα ή όσοι εμφανίζουν παροδική βελτίωση και στη συνέχεια η κατάστασή τους επιδεινώνεται ξανά.

http://www.tovima.gr/

 

Ψυχοφάρμακα στα media

Από τα Μέσα της ευδαιμονίας και του Προζάκ, στα media της κατάθλιψης και του Λεξοτανίλ... Με εκατοντάδες εργαζόμενους να έχουν πέσει σε κατάθλιψη και τους γιατρούς των Ταμείων να μην προλαβαίνουν να συνταγογραφούν ψυχοφάρμακα... Και δεν αναφερόμαστε σε εκείνους που έχουν βγει ήδη στην ανεργία αλλά σε αυτούς που έχουν (ακόμη) δουλειά.
Το κλίμα σε όλα ανεξαιρέτως τα «μαγαζιά» είναι πολύ άσχημο με τους απασχολούμενους σε αυτά να ομολογούν και να μονολογούν ότι έχουν «σιχαθεί τα πάντα και τους πάντες». Τους διευθυντές τους, τους αρχισυντάκτες τους, τους συναδέλφους τους… Τους ίδιους τούς εαυτούς τους…
Εχοντας υπογράψει ατομικές συμβάσεις, έχοντας αποδεχτεί περικοπές μισθών, έχοντας σκυμμένο το κεφάλι στις ανθρωποφαγίες του διπλανού γραφείου, προσπαθούν να βρουν την χαμένη τους ανθρωπιά κι αξιοπρέπεια. Εις μάτην…
«Εχουμε παιδιά να μεγαλώσουμε» ψιθυρίζουν αναζητώντας άλλοθι για τις υποχωρήσεις, τις παραχωρήσεις και τις εκπτώσεις σε ηθική και αξιοπρέπεια …
«Εχουμε υποχρεώσεις και δάνεια» μονολογούν, αλλά, δεν πείθουν πλέον κανέναν… Ούτε τον ίδιο τους τον εαυτό…

Υ.Γ: «Η μεγαλύτερη παλιοφάρα μετά τους πολιτικούς είναι οι δημοσιογράφοι» έλεγε ένας παλιός δημοσιογράφος και βουλευτής συνάμα… Αυτός τρελάθηκε νωρίς...

Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου 2012

Οι πέντε τύποι προσευχής και η δύναμη της υλοποίησης.

προσευχης, υλοποιησης, δυναμη, τυποι 
Η ύπαρξή μας είναι το αποτέλεσμα των σκέψεών μας...
Ο Gregg Braden, επιστήμονας, φιλόσοφος και συγγραφέας, μας δίνει τους 4 τύπους προσευχής σύμφωνα με τους σύγχρονους μελετητές.

Ο πρώτος τύπος προσευχής είναι η Καθημερινή Προσευχή , μια άτυπη πρόταση που λέγεται αυθόρμητα μέσα στη καθημερινότητα π.χ. Θεέ μου βοήθα με .

Ο δεύτερος τύπος είναι η Απαιτητική Προσευχή , με την οποία αιτούμαστε τη βοήθεια, τη συμμετοχή του Θεού, των Αγγέλων, της Ανώτερης Δύναμης, διεκδικώντας το δικαίωμα μας π.χ. στη θεραπεία.

Ο τρίτος τύπος είναι η Τελετουργική Προσευχή , με την οποία δοξολογούμε το θείο ακολουθώντας συγκεκριμένο τελετουργικό.

Ο τέταρτος τύπος είναι η Διαλογιστική Προσευχή , χωρίς λόγια, με επικέντρωση στην εσωτερική σιωπή, αντιλαμβανόμενοι πιθανώς μια διάχυτη παρουσία.

Στη θέση τη λέξης προσευχή μπορούμε να χρησημοποίησουμε και τις λέξεις αίτημα , δήλωση ή πρόθεση .
 

Υπάρχει και ένας πέμπτος τρόπος που συναντάται στα Θιβετιανά μοναστήρια, στα προχριστιανικά κείμενα και στις παραδόσεις των Σαμάνων τις Αμερικανικής Ηπείρου. Αυτή η προσευχή βασίζεται στο συναίσθημα. Αυτός που προσεύχεται οραματίζεται ότι το αίτημά του έχει ήδη γίνει και βιώνει το αίσθημα πληρότητας από την πραγματοποίησή του. Αυτή η μορφή προσευχής εμπεριέχει τη δύναμη της υλοποίησης των επιθυμιών μας, των στόχων μας.

Πώς όμως γίνεται αυτό;

Σύμφωνα με την Κβαντική Θεωρία, η παρατήρηση του κόσμου από τον άνθρωπο δίνει μορφή στο σύμπαν. Δεν ελέγχουμε το σύμπαν, αλλά, συμμετέχουμε στη δημιουργία του. Η προσδοκία είναι πράξη δημιουργίας. Δεν είμαστε απλώς θεατές που βρέθηκαν τυχαία σε μια κοσμική σκηνή, είμαστε διαμορφωτές και δημιουργοί που ζούμε σε ένα συμμετοχικό σύμπαν [John Wheeler, από τους πρωτοπόρους της Κβαντικής Φυσικής].

Η Lynne McTaggart, δημοσιογράφος και συγγραφέας, το περιγράφει με απλά λόγια: Υπάρχει μια μεγάλη ποσότητα λάσπης εκεί έξω, που είναι η δυνητική ζωή μας.Κι εμείς, με την ίδια την πράξη της εμπλοκής, με την πράξη της προσοχής μας και την παρατήρησή μας κάνουμε αυτό το ζελέ να σταθεροποιηθεί. Η εμπλοκή μας δημιουργεί την πραγματικότητα .

Αν λοιπόν η δύναμη της δημιουργίας, της υλοποίησης βρίσκεται στη σκέψη και στο συναίσθημά μας, τότε ίσως η διαδικασία μπορεί να συμπτυχθεί σε τέσσερα στάδια:

1. Βάλτε στόχο Ζητήστε, ονειρευτείτε, δοκιμάστε χωρίς περιορισμούς από πεποιθήσεις και προκαταλήψεις.

2. Οραματιστείτε. Φανταστείτε τη ζωή σας όπως επιθυμείτε, αφήστε να σας κατακλύσει το αίσθημα πραγματοσποίησης του στόχου σας και νοιώστε τον ενθουσιασμό της επίτευξης.
Η φαντασία είναι τα πάντα, είναι η ανεπίσιμη πρώτη προβολή του κινηματογραφικού έργου της ζωής [Άλμπερτ Αϊνστάιν].

3. Ασχοληθείτε με το τι επιδιώκετε και όχι με το πώς θα επιτευχθεί. Το πώς αφήστε το στη σοφία της ζωής. Κι εδώ είναι που χρειάζεται η πίστη. Πίστη στη σοφία της Δημιουργίας και εμπιστοσύνη στις διαδικασίες της.

4. Απεμπλακείτε από το αποτέλεσμα. Όσο κι αν ακούγεται οξύμορο να βάζουμε στόχο, αλλά, να αδιαφορούμε για το αποτέλεσμα, αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος για να κρατήσουμε ψηλά το ηθικό και θετική τη διάθεσή μας.

Νιώστε ευγνωμοσύνη γι αυτά που ήδη έχετε και αποφύγετε να εστιάζετε σ΄ αυτά που σας λείπουν.

Ένα εύλογο ερώτημα είναι: αν ορίζουμε την πραγματικότητά μας, τότε γιατί δεν επιδρούμε άμεσα στο παρόν μας και δεν επηρρεάζουμε μεγάλα γεγονότα, όπως πχ την παγκόσμια ειρήνη;

Ο Δρ Joe Dispenza, ειδικευμένος στη νευροφυσιολογία του εγκεφάλου, εξηγεί:

Ο υπατομικός κόσμος ανταποκρίνεται στην παρατήρησή μας, αλλά η προσοχή του μέσου ανθρώπου αποσπάται κάθε 6-10 δευτερόλεπτα. Οπότε πώς να μπορέσει το πολύ μεγάλο να ανταποκριθεί σε κάποιον που δεν μπορεί να εστιάσει και να συγκεντρωθεί; Ίσως να είμαστε απλώς κακοί παρατηρητές. Ίσως να μην έχουμε αποκτήσει την τεχνική της παρατήρησης. Αν είμαστε πρόθυμοι να αφιερώνουμε ένα κομμάτι της μέρας μας στην παρατήρηση, να σχεδιάζουμε ένα νέο πιθανό μέλλον για μας, και αν το κάνουμε σωστά και το παρατηρούμε σωστά,θα πρέπει να έχουμε την ευκαιρία να το δούμε να εμφανίζεται στη ζωή μας.

Χρειάζεται λοιπόν συνεχή εξάσκηση και τότε οι δυνατότητες του Σύμπαντος ξεδιπλώνονται άπειρες μπροστά μας, ή καλύτερα μέσα μας.

http://www.axortagos.gr/

 

Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου 2012

Η Σεμίνα γράφει στον φίλο της Κάρολο...

567Κάποτε ήμουν πραγματικά ηλίθια. Αθώα, ευκολόπιστη, Κάποτε πίστευα με τη μία τους ανθρώπους, μ έπειθαν τα λόγια. Τώρα θυμώνω εύκολα, γιατί μάλλον ξύπνησα, βγήκα από το λήθαργο, μαζί με όλους, ξαφνικά. Εξοργίζομαι λοιπόν, όταν με κοροϊδεύουν. 
Ο Κάρολος Παπούλιας, υπήρξε πολύ φίλος μου. Έχουμε κάνει μαζί από τσιπουρομαχίες και συνεντεύξεις σε βάρκα στη λίμνη Παμβώτιδα, μέχρι καταβάσεις σε γκρεμούς του Μετσόβου. Έχω απολαύσει αποκαλυπτικές εξομολογήσεις πολιτικού περιεχομένου και εντυπωσιακά περιστατικά με αρχηγούς κρατών και πιπεράτα παραλειπόμενα, που εννοείται θα κρατήσω μόνο για τον εαυτό μου.   Τότε πίστευα, ότι στη μεγάλη σοσιαλιστική επανάσταση, ο Παπούλιας θα κρατούσε αυτοδικαίως το λάβαρο..
Τόσα χρόνια μετά, αγαπητέ Κάρολε, αισθάνομαι απελπιστικά προδομένη από σας, γιατί ΤΙΠΟΤΕ απ όσα σχεδιάζατε εκεί στην ψαροταβέρνα της Αναβύσσου,  ΔΕΝ πραγματοποιήσατε.
Τι να κάνω την πολυδιαφημισμένη αντιστασιακή θητεία σας στον ΕΛΑΣ. κ. Πρόεδρε, όταν επιμένετε να είστε ακόμη Πρόεδρος..
Ξεγελάσατε όλοι σας, τόσα χρόνια τους Έλληνες, με χάντρες  σαν να ήταν ιθαγενείς. Εξασφαλίσατε τη σιωπή και τη συναίνεσή τους με λίγα ψίχουλα, από τον κρατικό κορβανά, ως μισθό σε διορισμένους στο δημόσιο, με ελάχιστα χρήματα ως επιχορήγηση σε επιχειρήσεις που ιδρύθηκαν απλά και μόνο για την επιχορήγηση (για την οποία πάρθηκαν και οι απαραίτητες μίζες), με επιδόματα και παροχές που προέρχονταν από τα δάνεια που καλούνται να πληρώσουν τώρα κ.α. Υπήρχε περίπτωση διαφορετικά, να μην πάρουν με τις πέτρες, βουλευτή - υπουργό, που ενώ δεν είχε δεύτερο παντελόνι να φορέσει, πριν ο ελληνικός λαός του κάνει την τιμή να τον εκλέξει, αρκούσαν λίγα χρόνια πολιτικής σταδιοδρομίας, για έπαυλη δίπλα στην Ακρόπολη; Ή μήπως θα γλίτωνε ο ανεπάγγελτος, πρώην ζιγκολό, όταν θα μετατρεπόταν σε έναν από τους πλουσιότερους πολιτικούς στην Ευρώπη; Θα γινόταν ποτέ, κάποιος υπουργός, σε υπουργείο, του οποίου οι αποφάσεις θα εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα των πεθερικών του (!) ή θα χρηματοδοτούσε γενναιόδωρα τις δραστηριότητες της μητέρας του και δε θα άνοιγε ρουθούνι; Ή θα επιτρεπόταν να γεμίζουν οι καταθετικοί λογαριασμοί των επιχειρηματιών - αφεντικών σας, μόνο και μόνο για τη ''φροντίδα'' της επανεκλογής σας;
Σε όλα τα παραπάνω και σε ακόμα περισσότερα, αν δεν ήσασταν συμμέτοχος, ήσασταν απλός παρατηρητής. Και τα δύο, εκ του αποτελέσματος, κρίνονται ως πράξεις προδοσίας. Έτσι το βλέπω πιά, Κάρολε...
Είχατε αμέτρητες ευκαιρίες,  να ελαφρύνετε εαυτόν, από τις αμαρτίες του παρελθόντος (από το ''δάνειο'' του ''κωλόσπιτου'' της Εκάλης, μέχρι τη σημερινό ''τουμπεκί'' στο ξεπούλημά μας και τη νέα Κατοχή). Θα μπορούσατε να γίνετε Κάρολε, πραγματικό σύμβολο αντίστασης στα σχέδια εξόντωσης του Ελληνικού λαού, αν απλά δεν υπογράφατε τους νόμους και τα διατάγματα που σας έφερνε η ''κυβέρνηση''.Αν είσασταν μ εμάς κι όχι μ αυτούς. Αν υποβάλλατε την παραίτησή σας, εξηγώντας με  διάγγελμα τους λόγους. (Εσείς οι λακωνικοί Δωριείς, γνωρίζετε τον τρόπο να είστε σαφείς...)
Τότε, μάλιστα, θα αξίζατε με χίλια, ένα νέο γύρο με τσίπουρα..
ΥΓ 1 Μαθαίνω, δεν περνάς καλά τελευταία, χτύπησαν το σπίτι σου (επανέρχομαι στον ενικό, αυτά δεν λέγονται σε πληθυντικό) στην Ασκληπιού, πάνω από 30 αναρχικοί. Τις προάλλες σε γιουχάρισαν άγρια στην παρέλαση και στα Θεοφάνεια.. Σε αποκάλεσαν προδότη. Ο κόσμος έχει θυμώσει πολύ.. Και πεινάει πολύ.. Και η αδικία δεν αντέχεται. Θάρθουν και χειρότερα, αν δεν κάνεις κάτι.
ΥΓ 2 Με θλίβει πραγματικά η εικόνα σου σήμερα... Έχω ακόμη τις φωτογραφίες μας στα Γιάννενα, σ εκείνο το γεύμα, μετά από μια συνέντευξη, που μας είχες καλέσει με το συνεργείο της ΕΡΤ, όταν σε απαθανάτιζε ο φακός, να κυνηγάς την τρίχρονη κόρη μου, για να την πείσεις να φάει. Θυμάμαι ακόμη, εκείνον τον πυροβολισμό, για ένα...κυκλάμινο.
Πού πήγε το χιούμορ σου, η επαναστατικότητά σου, αυτό το ''μέσα σε όλα'' που είχες, η εκπληκτική επαφή σου με τον κόσμο, αυτή η ..ψαγμένα κοσμοπολίτικη συμπεριφορά, που σε ξεχώριζε από τους υπόλοιπους ξελιγωμένους Πασοκάνθρωπους, από το κοπάδι με τους βλαχοδήμαρχους, που το έπαιζαν παράγοντες της Αλλαγής; Σου έλεγα τότε, ότι μου θυμίζεις στο προφίλ τον Μάρλον Μπράντο στην ''Ανταρσία'' και γέλαγες..
  Ακόμη Κάρολε, μου τον θυμίζεις,
αλλά  στον ''Νονό''...
Σεμίνα Διγενή

Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου 2012

Το πορτρέτο της «ποιήτριας» του Σύμπαντος!

Το πορτρέτο της «ποιήτριας» του Σύμπαντος
 Λονδίνο 


Το Ευρωπαϊκό Νότιο Παρατηρητήριο (ESO) έδωσε στη δημοσιότητα μια καταπληκτική φωτογραφία ενός νεφελώματος που η κοσμική του ύλη είναι «σκαλισμένη» με τέτοιο τρόπο ώστε να μοιάζει με ανθρώπινο πρόσωπο. Οι επιστήμονες που μελετούσαν τις εικόνες του νεφελώματος «είδαν» σε αυτό το πρόσωπο της νομπελίστριας ποιήτριας Γκαμπριέλα Μιστράλ και του έδωσαν το όνομα της.

Το «ποιητικό» νεφέλωμα

To νεφέλωμα που έχει την κωδική ονομασία NGC 3324 βρίσκεται σε απόσταση 7.500 χιλιάδων ετών φωτός από εμάς στον αστερισμό της Τρόπιδος. Είναι ένα εργοστάσιο παραγωγής νέων άστρων , γι' αυτό και έχει γίνει αντικείμενο παρατηρήσης. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble έχει στρέψει το βλέμμα του εκεί και έχει στείλει φωτογραφίες και στοιχεία από το νεφέλωμα τα προηγούμενα χρόνια.

Οι νέες λεπτομερείς εικόνες του νεφελώματος από το τηλεσκόπιο MPG/ESO 2.2 που βρίσκεται στις Χιλιανές Άνδεις αποκάλυψαν την «ανθρώπινη» όψη του. Οι επιστήμονες που μελετούσαν τις νέες εικόνες του νεφελώματος «είδαν» σε αυτό το πρόσωπο της ποιήτριας Γκαμπριέλα Μιστράλ η οποία γεννήθηκε και μεγάλωσε στην περιοχή όπου βρίσκεται το τηλεσκόπιο MPG/ESO 2.2.

Η Γκαμπριέλα Μιστράλ βραβεύτηκε με το Νομπέλ Λογοτεχνίας το 1945 και έγραψε ιστορία αφού ήταν η πρώτη φορά που λογοτέχνης από τη Λατινική Αμερική βραβεύτηκε από τα μέλη της Σουηδικής Ακαδημίας.


http://www.tovima.gr/

Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2012

Νοημοσύνη διάχυτη στον χώρο.

Ενδιαφέρουσες εφαρμογές από την Κρήτη
Νοημοσύνη διάχυτη στον χώρο
Με τη βοήθεια ενός μεγεθυντικού φακού μπορεί κανείς να δει στην οθόνη από πλέξιγκλας λεπτομέρειες, ενώ με τον φακό υπέρυθρου φωτός μπορεί να αποκαλύψει μια σύγχρονη αποκατάσταση του έργου
 
Μέχρι πριν από λίγα χρόνια μπορεί να μονοπωλούσαν το ενδιαφέρον των σεναριογράφων του Χόλιγουντ, όπως όλα δείχνουν όμως τα έξυπνα διαδραστικά περιβάλλοντα είναι εδώ για να μείνουν και να υπεραπλουστεύσουν μέσα από μία έντονα προσωπική χροιά την καθημερινότητά μας. Σε αντίθεση με τα φυσικά περιβάλλοντα, όπου για την επιβίωση η προσαρμογή στις εκάστοτε συνθήκες αποτελεί βασικό παράγοντα, τα έξυπνα περιβάλλοντα Διάχυτης Νοημοσύνης ή αλλιώς AmI (Ambient Intelligence) ενστερνίζονται τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τις απαιτήσεις του χρήστη και ρυθμίζονται με τρόπο ώστε να ικανοποιούν όσο το δυνατόν περισσότερο τις ανάγκες του. Παράλληλα «καμουφλάρονται» στον χώρο, γεγονός που τους προσδίδει μια αίσθηση φυσικότητας και οικειότητας προς τον χρήστη. Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Πληροφορικής (ΙΠ) του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Ερευνας (ΙΤΕ) στην Κρήτη, με επικεφαλής τον διευθυντή του ΙΠ-ΙΤΕ καθηγητή Κωνσταντίνο Στεφανίδη, μελετούν τα «ανθρώπινα» συστήματα μέσα από ένα πρωτοποριακό πρόγραμμα έρευνας και ανάπτυξης τεχνολογιών σχετικών με τη Διάχυτη Νοημοσύνη. Το «Βήμα» βρέθηκε στα εργαστήριά τους βιώνοντας μια πραγματικά hi-tech εμπειρία.
Τι είναι η Διάχυτη Νοημοσύνη
Τι είναι όμως ακριβώς η Διάχυτη Νοημοσύνη και πώς θα μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο ζωής και σκέψης μας; «H Διάχυτη Νοημοσύνη αποτελεί μια εξέλιξη των τεχνολογιών της κοινωνίας της πληροφορίας, η οποία προκύπτει ως αποτέλεσμα της ολοένα αυξανόμενης ζήτησης για συνεχή και απανταχού διαθέσιμη πρόσβαση σε πληροφορίες και ηλεκτρονικές υπηρεσίες» μας εξηγεί ο διευθυντής του ΙΠ-ΙΤΕ. «Βασικός στόχος είναι η πλήρης ενσωμάτωση διαφόρων τεχνολογιών της στο καθημερινό περιβάλλον με τρόπο διαφανή ή “αόρατο”. Δηλαδή η απόκρυψη της τεχνολογίας και όχι η ανάδειξή της μέχρι τελικά να “εξαφανιστεί”. Θεωρητικά λοιπόν, σε ένα “έξυπνο” σπίτι, κάποιος θα βλέπει λιγότερα τεχνολογικά αντικείμενα απ’ ό,τι σήμερα».
Σε ένα περιβάλλον εσωτερικού χώρου η Διάχυτη Νοημοσύνη ενσωματώνεται στον εξοπλισμό, σε μεμονωμένα αντικείμενα ή ηλεκτρονικές συσκευές: από φορητές ως μεγάλες συσκευές που εντοπίζονται στο περιβάλλον. «Μελλοντικά, η υπολογιστική υποδομή θα μπορεί να ενσωματωθεί και να “κρυφτεί” σε τοίχους και έπιπλα, με αποτέλεσμα να παρέχεται παντού και στον καθένα ως ένα εγγενές τμήμα των κοινόχρηστων υποδομών, όπως για παράδειγμα σήμερα μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει σε έναν δημόσιο δρόμο έναν τηλεφωνικό θάλαμο. Οι τεχνολογίες Διάχυτης Νοημοσύνης μάλιστα θα έχουν καθοριστική επίδραση στο είδος, στο περιεχόμενο και στη λειτουργικότητα των επερχόμενων διαδραστικών τεχνολογικών και ηλεκτρονικών προϊόντων και υπηρεσιών, αλλά και ειδικότερα στον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι θα αλληλεπιδρούν με αυτά, οδηγώντας στην ανάπτυξη νέων πεδίων εφαρμογών» προσθέτει ο κ. Στεφανίδης.

Στο πλαίσιο του Προγράμματος Διάχυτης Νοημοσύνης του ΙΠ-ΙΤΕ, οι ειδικοί του Κέντρου Εφαρμογών και Υπηρεσιών Ηλεκτρονικής Υγείας του Ινστιτούτου ανέπτυξαν ένα έξυπνο δωμάτιο για ασθενείς, μεταξύ των οποίων και ηλικιωμένοι και άτομα με κινητικά προβλήματα, υπό την επίβλεψη του δρος Βαγγέλη Σακκαλή και μάλιστα χωρίς εξωτερική χρηματοδότηση. Οι ερευνητές δημιούργησαν ένα εύχρηστο λογισμικό που λειτουργεί με τη βοήθεια ενός υπολογιστή αφής. Με τον τρόπο αυτόν, ο ασθενής μπορεί να παίξει τις... επιθυμίες του στα δάκτυλα: να φωνάξει τη νοσοκόμα, διευκρινίζοντας για ποιον λόγο (π.χ. τουαλέτα, μπάνιο κτλ.), να αλλάξει κανάλι στην τηλεόραση, να επιλέξει το μενού που επιθυμεί να φάει, να ανοίξει το παράθυρο ή την πόρτα. Παράλληλα, ο γιατρός μπορεί να ανατρέξει εύκολα στο ιστορικό του ασθενούς ή ακόμη να μοιραστεί πληροφορίες με συναδέλφους που βρίσκονται μακριά για δεύτερη γνώμη ή για τη μεταφορά του ασθενούς εκεί.
«Το συγκεκριμένο σύστημα αποτελεί προϊόν σύνθεσης επιμέρους τεχνολογιών και πληροφοριακών συστημάτων που ερευνώνται και εξελίσσονται συστηματικά από το 1999 με τις πρώτες τότε προσπάθειες παροχής υπηρεσιών τηλεματικής σε δύσβατες και απομακρυσμένες περιοχές της Κρήτης» μας λέει ο κ. Δημήτρης Κατεχάκης. «Ενδεικτικά, οι επιμέρους τεχνολογίες ξεκινούν από την ασύρματη δικτύωση εξειδικευμένων συσκευών μέτρησης βιοσημάτων ως την ασύρματη διαχείριση του περιβάλλοντος χώρου (κρεβάτι, τηλεόραση, φώτα κ.ά.). Η διασύνδεση βασίζεται σε συγκεκριμένα ιατρικά πρότυπα επικοινωνίας και καταγραφής ιατρικών σημάτων, καθώς και σε ασύρματες τεχνολογίες, όπως το γνώριμο Bluetooth ή το πιο σύγχρονο Zigbee» περιγράφει ο επικεφαλής του τμήματος.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, το υπερσύγχρονο σύστημα σχεδιάστηκε με τρόπο που να διευκολύνει την εγκατάστασή του σε κλινικές, νοσοκομεία αλλά και σπίτια. «Πρωταρχικός στόχος κατά τη σχεδίαση του συστήματος ήταν να γίνουν αντιληπτές οι προσδοκίες που θα είχαν οι ασθενείς και το ιατρικό προσωπικό από ένα έξυπνο δωμάτιο νοσηλείας και να μετατραπεί η αλληλεπίδραση με το σύστημα από τεχνοκεντρική σε ανθρωποκεντρική» εξηγεί ο υποψήφιος διδάκτορας Σωκράτης Καρτάκης. «Το σύστημα δίνει τη δυνατότητα στον ασθενή να χειριστεί με εύκολο τρόπο τις διάφορες συσκευές που υπάρχουν στον χώρο χωρίς να χρειάζεται να σηκωθεί καν από το κρεβάτι του.

Πολύτιμο βοήθημα για τον γιατρό
Επιπλέον, το σύστημα βοηθάει τον γιατρό και τη νοσοκόμα που επιβλέπουν τον ασθενή. Οταν ο γιατρός εισέρχεται στο δωμάτιο τοποθετεί την προσωπική του κάρτα RFID στο έπιπλο που βρίσκεται δίπλα από τον ασθενή, με αποτέλεσμα η κατάσταση περιβάλλοντος να μετατρέπεται σε “κατάσταση εξέτασης”.
Στην τηλεόραση που υπάρχει στο δωμάτιο εμφανίζεται μια εφαρμογή που περιέχει μετρήσεις πραγματικού χρόνου και προηγούμενες αποθηκευμένες, όπως καρδιογραφήματα, μετρήσεις της συστολικής και της διαστολικής πίεσης, των παλμών της καρδιάς, των ποσοστών οξυγόνου, του βάρους του ασθενούς, καθώς και γενικές πληροφορίες όπως η ηλικία, ή ακόμη και οι αλλεργίες που έχει και τα τρόφιμα που πρέπει να αποφεύγει. Η ίδια εφαρμογή παρουσιάζεται στον υπολογιστή αφής που υπάρχει στον χώρο και πλέον χρησιμοποιείται από τον γιατρό. Ολες οι ιατρικές μετρήσεις που λαμβάνονται μέσα από ασύρματες συσκευές πιστοποιημένες για ιατρικούς σκοπούς αποθηκεύονται στο κεντρικό σύστημα. Τα δεδομένα μπορούν να διαμοιραστούν με άλλους χώρους, όπως είναι το γραφείο του γιατρού ή ένα άλλο νοσοκομείο που μπορεί να βρίσκεται κάπου αλλού. Ενα επιπρόσθετο πλεονέκτημα του συστήματος είναι ότι μπορεί εύκολα να επεκταθεί για να καλύψει μελλοντικές ανάγκες, ενώ παρέχει και τη δυνατότητα της προσαρμοστικότητας των διεπαφών για άτομα με προβλήματα όρασης, κινητικά προβλήματα κ.ά.» υπογραμμίζει ο κ. Καρτάκης.
Το έξυπνο γραφείο
Εναν ευρηματικό τρόπο για να μετατρέψουν τα σχολικά βιβλία σε ένα διασκεδαστικό εργαλείο που θα μαγνητίζει και θα μαγεύει τους μαθητές επινόησαν οι ειδικοί του ΙΤΕ. Εφτιαξαν ένα έξυπνο γραφείο το οποίο με τη βοήθεια σύγχρονων τεχνολογιών, όπως π.χ. τον αισθητήρα Kinect της Microsoft, «ζωντανεύει» τις στατικές σελίδες των βιβλίων χαρίζοντάς τους λίγη από τη λάμψη των πολυμέσων.
«Το “έξυπνο” διαδραστικό γραφείο δίνει τη δυνατότητα στον χρήστη να αλληλεπιδρά με τα φυσικά βιβλία» παραδέχεται ο υποψήφιος διδάκτορας Γεώργιος Μαργέτης. «Το φυσικό βιβλίο γίνεται αλληλεπιδραστικό και ο χρήστης μπορεί απλώς πατώντας συγκεκριμένα σημεία του βιβλίου να ανακαλύψει επιπλέον σχετικές πληροφορίες, οι οποίες προβάλλονται στο τραπέζι, με τη μορφή κειμένου, βίντεο, φωτογραφιών ή μουσικής. Παρατηρώντας διαρκώς την επιφάνεια εργασίας, τα χέρια, το μολύβι και το βιβλίο του χρήστη, το σύστημα αναγνωρίζει σε ποια σελίδα βρίσκεται και τι ακριβώς κάνει. Ετσι καθιστά κάθε λέξη, σχήμα ή εικόνα του βιβλίου ευαίσθητη στην αφή και κατευθύνει τον προβολέα ώστε να επαυξήσει την επιφάνεια εργασίας του χρήστη με σχετικές πληροφορίες δίπλα ακριβώς στο ανοιγμένο βιβλίο».
«Ο τεχνολογικός εξοπλισμός που απαιτείται περιλαμβάνει έναν απλό υπολογιστή, έναν προτζέκτορα και τρεις κάμερες για την ερμηνεία των χειρονομιών του χρήστη» μας λέει ο κ. Μαργέτης. Πατώντας με το δάκτυλό του την περιοχή του βιβλίου που με τη βοήθεια ειδικού φωτισμού σηματοδοτείται από το σύστημα ως διαδραστική, ο χρήστης ενεργοποιεί την αναπαραγωγή ενός επεξηγηματικού βίντεο ή μιας συλλογής φωτογραφιών. «Σε περίπτωση που η διαδραστική περιοχή οδηγεί στην εμφάνιση ενός φωτογραφικού άλμπουμ, τότε ο χρήστης μπορεί να πλοηγηθεί στις φωτογραφίες και να επιλέξει κάποιες από αυτές. Η αλληλεπίδραση πραγματοποιείται π.χ. με την κίνηση του χεριού προς τα δεξιά ή μέσω της ενεργοποίησης των αλληλεπιδραστικών περιοχών με ένα στυλό».
Διάδραση με τα χάρτινα βιβλία
«Κάτι τέτοιο μπορεί να έχει σημαντικές εφαρμογές στην εκπαίδευση, καθώς συνδυάζει επιτυχώς τα χάρτινα βιβλία με σύγχρονους τρόπους παρουσίασης της πληροφορίας» προσθέτει. «Οι τεχνολογίες Διάχυτης Νοημοσύνης στο πλαίσιο της έξυπνης τάξης μπορούν να οδηγήσουν στην ενσωμάτωση της ψηφιακής τεχνολογίας στην εκπαίδευση με τη μορφή ενός “αόρατου” καθημερινού εργαλείου τόσο για τον μαθητή όσο και για τον εκπαιδευτικό. Αυτό μπορεί να έχει ιδιαίτερα θετική επίδραση στην εκπαιδευτική διαδικασία, αυξάνοντας την πρόσβαση των μαθητών στην πληροφορία, εμπλουτίζοντας το εκπαιδευτικό περιβάλλον, επιτρέποντας την ενεργό συμμετοχή των μαθητών στην εκπαίδευση, ενθαρρύνοντας τη μεταξύ τους συνεργασία και παρέχοντάς τους νέα κίνητρα για μάθηση. Στο πλαίσιο της έρευνας έχουμε προχωρήσει σε αξιολογήσεις ευχρηστίας των πρότυπων εφαρμογών που αναπτύσσουμε με τη συμμετοχή μαθητών. Τα αποτελέσματα είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά, αφού αποδεικνύουν ότι οι μαθητές υποδέχονται με ενθουσιασμό τις τεχνολογίες της έξυπνης τάξης και πιστεύουν ότι η εφαρμογή τους στο σχολείο θα συμβάλει καθοριστικά στη βελτίωση της εκπαιδευτικής εμπειρίας» υπογραμμίζει ο κ. Μαργέτης.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, υπάρχει η δυνατότητα δημιουργίας ενός ενιαίου δικτύου στο οποίο θα είναι συνδεδεμένα όλα τα σχολεία μεταξύ τους. «Μέσω της υποδομής της έξυπνης τάξης, ο μαθητής έχει μια μοναδική ταυτότητα, ένα προφίλ και ένα “χώρο” αποθήκευσης των δεδομένων του (π.χ. των ασκήσεών του, των προτιμήσεών του για τη διαμόρφωση του αλληλεπιδραστικού περιβάλλοντος κτλ.), ο οποίος είναι διαθέσιμος παντού: στην τάξη του, σε μία άλλη τάξη, σε ένα άλλο σχολείο, ή ακόμη και στο σπίτι του» μας εξηγεί από την πλευρά της η δρ Μαργκερίτα Αντόνα, συντονίστρια του Κέντρου Καθολικής Πρόσβασης και Υποστηρικτικών Τεχνολογιών του ΙΠ-ΙΤΕ.
Από τα πλέον εντυπωσιακά χαρακτηριστικά της τάξης του μέλλοντος είναι το προσιτό κόστος. «Ενας γονιός που θα ήθελε να προσφέρει το συγκεκριμένο σύστημα μελέτης στο παιδί του, αλλά σε ιδιαίτερα χαμηλό κόστος, θα μπορούσε να επιλέξει την πιο οικονομική έκδοση του συστήματος που περιλαμβάνει έναν απλό υπολογιστή (ή laptop) και συνηθισμένες web cameras» επισημαίνει ο κ. Στεφανίδης.





ΟΘΟΝΕΣ ΑΦΗΣ ΧΑΜΗΛΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ
Αν κάποιος σας έλεγε ότι θα μπορούσατε να μεταμορφώσετε την επιφάνεια του γραφείου ή του τραπεζιού σας σε μια πλήρως λειτουργική οθόνη αφής, που τίποτε δεν έχει να ζηλέψει από τα πανάκριβα μοντέλα που διατίθενται στην αγορά, μάλλον θα τον περνούσατε για τρελό. Σύμφωνα με τον ερευνητή δρα Ξενοφώντα Ζαμπούλη όμως κάτι τέτοιο είναι απόλυτα εφικτό και μάλιστα με πολύ λιγότερα χρήματα συγκριτικά με αυτά που απαιτούνται για την αγορά ενός έτοιμου συστήματος.
«Εχουμε αναπτύξει διάφορες τεχνολογίες οι οποίες μας επιτρέπουν να μετατρέπουμε απλές επιφάνειες, όπως π.χ. ένα κομμάτι από πλέξιγκλας, ένα χάρτινο κουτί ή ακόμη και έναν τοίχο, σε επιφάνειες αφής» μας περιγράφει ο δρ Ζαμπούλης. «Ανάλογα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τις ανάγκες κάθε εφαρμογής ακολουθούμε και διαφορετική προσέγγιση. Σε γενικές γραμμές, μπορούμε να πούμε ότι κάτι τέτοιο επιτυγχάνεται με δύο τρόπους: χρησιμοποιώντας τεχνολογίες υπολογιστικής όρασης σε συνδυασμό με κάμερες διαφόρων τύπων και τοποθετώντας κατάλληλους αισθητήρες πάνω, μέσα ή κάτω από την επιφάνεια. Η ιδιαιτερότητα των συστημάτων έγκειται στο ότι χρησιμοποιούν το περιβάλλον για την αλληλεπίδραση με τον χρήστη, σχηματίζοντας με το φως εικόνες και λέξεις πάνω σε φυσικές επιφάνειές του. Ταυτόχρονα, το σύστημα παρατηρεί τις κινήσεις και τις ενέργειες του χρήστη και αποκρίνεται ανάλογα με αυτές έτσι ώστε να παρέχει φυσική διάδραση. Κατ’ αυτόν τον τρόπο το περιβάλλον του χρήστη επαυξάνεται με νέες ιδιότητες, ενώ ο υπολογιστής διαχέεται μέσα σε αυτό. Μάλιστα όταν το μέγεθος, το είδος ή το σχήμα της επιφάνειας που θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε δεν μπορούν να καλυφθούν από μια χαμηλού κόστους οθόνη αφής, τότε η εξοικονόμηση που επιτυγχάνεται από την εφαρμογή του συστήματος είναι σημαντική» ξεκαθαρίζει ο ίδιος.
Αλληλεπιδραστικές οθόνες από... χαρτόνι
Οι ερευνητές του ΙΠ-ΙΤΕ δημιούργησαν έναν διαδραστικό χάρτη της Ελλάδας επάνω σε ένα μεγάλο τραπέζι, όπου ο χρήστης μπορεί εύκολα να μάθει περισσότερες πληροφορίες για τις περιοχές που τον ενδιαφέρουν, ρίχνοντας επάνω τους πλαίσια από κοινό χαρτόνι, τα οποία χάρη στο έξυπνο σύστημα μετατρέπονται σε ψηφιακά «εργαλεία».
«Μόλις ο χρήστης τοποθετήσει ένα χαρτόνι με ρόλο ατομικής αλληλεπιδραστικής οθόνης πάνω από μια περιοχή ενδιαφέροντος, στην επιφάνειά του προβάλλονται πληροφορίες όπως εικόνες, περιγραφές, κινηματογραφικές λήψεις που αφορούν τη συγκεκριμένη περιοχή» αναλύει ο ερευνητής δρ Δημήτρης Γραμμένος. «Οι πληροφορίες αυτές διαμοιράζονται σε “σελίδες”. Πάνω στο χαρτόνι, εμφανίζονται επίσης τα εικονικά κουμπιά “προηγούμενο” και “επόμενο” με τα οποία ένας ή πολλοί χρήστες μπορούν να πλοηγηθούν στο ψηφιακό περιεχόμενο. Ως σήμερα, δύο διαφορετικές εκδόσεις του συστήματος έχουν εγκατασταθεί στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης: η πρώτη περιλαμβάνει ένα τραπέζι (μεγέθους 2.2x1.2 τετρ. μέτρων) πάνω στο οποίο έχει προσαρτηθεί ένας τυπωμένος χάρτης που παρουσιάζει ανασκαφές σε πόλεις και άλλα σημαντικά σημεία της αρχαίας Μακεδονίας και η δεύτερη εμπλουτίζει με πολυμεσικές πληροφορίες μια προϋπάρχουσα τρισδιάστατη μακέτα μιας αρχαίας αγροικίας κοντά στη σημερινή Ασπροβάλτα» καταλήγει ο ερευνητής.

Οθόνη αφής από... πλέξιγκλας
Οι επιστήμονες κατασκεύασαν ακόμη μια επιφάνεια από πλέξιγκλας η οποία εισάγει τον χρήστη στην προηγμένη εμπειρία μιας οθόνης αφής, με τεχνολογίες χαμηλού κόστους. «Στην πρόσοψη μιας ειδικής κατασκευής προσαρτάται μια επιφάνεια από πλέξιγκλας, η οποία υποστηρίζεται από ένα άθραυστο τζάμι ώστε να μην καμπυλώνεται όταν κάποιος την αγγίζει» μας ενημερώνει ο αναπληρωτής καθηγητής Αντώνης Αργυρός. «Πίσω από την επιφάνεια αυτή και μέσα στον ειδικό χώρο της κατασκευής υπάρχει ένας βιντεοπροβολέας κοντινής απόστασης, μια κάμερα η οποία βλέπει στο φάσμα του υπέρυθρου φωτός και μια συστοιχία από προβολείς υπέρυθρου φωτός. Οταν ένα αντικείμενο ακουμπήσει στην επιφάνεια πλέξιγκλας, τότε αντανακλά υπέρυθρο φως, το οποίο αντιλαμβάνεται η κάμερα. Ετσι, χρησιμοποιώντας τεχνικές υπολογιστικής όρασης και κατάλληλο λογισμικό, μπορούμε να αναγνωρίζουμε δάχτυλα ή χέρια, αλλά και συγκεκριμένα αντικείμενα».
«Μια εκδοχή της οθόνης αυτής έχει εγκατασταθεί στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης και παρουσιάζει την τοιχογραφία ενός συμποσίου που βρέθηκε σε μακεδονικό τάφο κοντά στον σημερινό Αγιο Αθανάσιο. Αγγίζοντας κάποιος την εικόνα της τοιχογραφίας μπορεί να ανακαλύψει συγκεκριμένες περιοχές ενδιαφέροντος από τις οποίες εμφανίζονται πολυμεσικές πληροφορίες. Με τη βοήθεια ενός μεγεθυντικού φακού μπορεί να δει λεπτομέρειες της τοιχογραφίας, ενώ χρησιμοποιώντας έναν φακό υπέρυθρου φωτός μπορεί να αποκαλύψει μια σύγχρονη αποκατάσταση του έργου» προσθέτει ο κ. Αργυρός.

http://www.tovima.gr/